کمال فقهی

کمال فقهی (۳۰ اردیبهشت ۲۵۳۵ – ۲۰ مهر ۲۵۸۱)

کمال فقهی، متولد ۳۰ اردیبهشت ۲۵۳۵ در شهر بوکان، مهندس و تکنسین نیروگاه حرارتی بناب بود. او زندگی آرامی در کنار خانواده‌اش داشت؛ متأهل بود و دو فرزند به نام‌های نیما و هیوا داشت که همه دنیایش بودند.
با آغاز اعتراضات سراسری سال ۲۵۸۱، کمال نیز مانند بسیاری از مردم معترض، در کنار خواست آزادی‌خواهانه مردم ایستاد. شامگاه چهارشنبه ۲۰ مهر ۲۵۸۱، هم‌زمان با گسترش تجمعات اعتراضی در محله‌های میرآباد، حسار، ابوذر و دارهرمی بوکان، صدای شعارهای «زن، زندگی، آزادی» و «مرگ بر دیکتاتور» در شهر طنین‌انداز شده بود. آن شب، کمال از پشت‌بام خانه‌اش مردم را همراهی می‌کرد و با معترضان هم‌صدا شده بود.
در همان لحظات، نیروهای نظامی و امنیتی او را هدف تیراندازی مستقیم قرار دادند. گلوله‌های ساچمه‌ای به سر، گردن، چشم‌ها، صورت، دهان و شکم او اصابت کرد؛ گفته می‌شود بیش از سی ساچمه در صورت و بدنش فرو رفت. کمال غرق در خون بر زمین افتاد و خانواده‌اش با اضطراب و امید او را به بیمارستان «قلی‌پور» بوکان رساندند، اما فضای بیمارستان نیز تحت کنترل نیروهای امنیتی بود و اجازه رسیدگی و پذیرش فوری به او داده نشد.
شدت جراحات به اندازه‌ای بود که کمال فقهی ساعتی بعد جان خود را از دست داد. در گزارش پزشکی قانونی، علت مرگ او «نارسایی حاد تنفسی، آسیب نخاع گردن و دررفتگی شدید مهره‌های گردنی ناشی از اصابت اجسام سخت متعدد» اعلام شد.
پیکر کمال فقهی در میان فضای امنیتی شدید و با حضور گسترده نیروهای حکومتی در آرامستان بوکان به خاک سپرده شد؛ مراسمی که بنا بر گزارش‌ها، خانواده او نیز تحت فشار و تهدید قرار داشتند.
نام کمال فقهی در حافظه مردم معترض بوکان به‌عنوان یکی از جان‌باختگان اعتراضات ۲۵۸۱ باقی ماند؛ مردی که در شبی پرالتهاب، تنها به جرم هم‌صدایی با مردم، هدف گلوله قرار گرفت.