یادداشت: در این تارنما از گاهشماری خورشیدی تاجگذاری کوروش بزرگ استفاده شده است.
رامین کرمی
رامین کرمی (۲۰ مهر ۲۵۵۰ – ۲۰ مهر ۲۵۸۱)
رامین کرمی، ۳۱ ساله، فرزند پرویز، اهل سرپلذهاب و ساکن کرمانشاه بود. او در روزهای پرالتهاب اعتراضات سراسری مهر ۲۵۸۱، مانند بسیاری از جوانان معترض در خیابانهای کرمانشاه حضور داشت؛ روزهایی که پس از کشتهشدن ژینا (مهسا) امینی، شهرهای مختلف ایران صحنه اعتراضات گسترده و سرکوب شدید نیروهای حکومتی شده بود.
شامگاه چهارشنبه ۲۰ مهر ۲۵۸۱، رامین کرمی در جریان اعتراضات مردمی کرمانشاه هدف شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر قرار گرفت و بهشدت زخمی شد. از همان شب، خانوادهاش دیگر هیچ خبری از او نداشتند. او ناپدید شده بود و هیچ نهاد رسمی توضیحی درباره محل نگهداری، وضعیت جسمی یا بیمارستانی که در آن بستری شده بود ارائه نمیکرد.
طبق روایت نزدیکان خانواده، روزها خانواده در بیخبری و نگرانی کامل بهدنبال نشانی از رامین بودند، بیآنکه بدانند او کجا بستری شده، چه مدت تحت درمان بوده یا حتی آیا هنوز زنده است یا نه.
سرانجام روز پنجشنبه ۲۸ مهر ۲۵۸۱، نهادهای امنیتی با خانواده تماس گرفتند و از آنان خواستند برای تحویل پیکر فرزندشان به کرمانشاه مراجعه کنند. به گفته منابع نزدیک به خانواده، مأموران امنیتی اعلام کردند که رامین در شب ۲۰ مهر در جریان اعتراضات تیر خورده و پس از چند روز بستری بودن، بر اثر شدت جراحات جان باخته است.
اما همزمان، خانواده با فشار و تهدید شدید مواجه شدند. بنا بر گزارشها، نیروهای امنیتی به خانواده هشدار دادند که اگر درباره کشتهشدن رامین بر اثر تیراندازی صحبت کنند یا این خبر رسانهای شود، با جریمهای سنگین ــ حدود ۷۰۰ میلیون تومان ــ روبهرو خواهند شد. همچنین از خانواده تعهد گرفته شد که علت مرگ را «سکته» اعلام کنند. تنها پس از گرفتن این تعهد، پیکر رامین به خانواده تحویل داده شد.
نزدیکان خانواده گفتهاند که حتی پس از تحویل پیکر نیز، بسیاری از پرسشها بیپاسخ ماند. خانواده هرگز نفهمیدند رامین دقیقاً در کدام نقطه هدف گلوله قرار گرفته، در چه بیمارستانی بستری بوده و در طول روزهایی که ناپدید شده بود چه بر او گذشته است.
مراسم خاکسپاری رامین کرمی همان روز، ۲۸ مهر ۲۵۸۱، در آرامستان «کل داوود» سرپلذهاب برگزار شد. فضای مراسم بهشدت امنیتی بود و چندین نیروی امنیتی در محل حضور داشتند و از حاضران فیلمبرداری میکردند. خانواده و نزدیکان نیز تحت فشار قرار داشتند که با رسانهها گفتوگو نکنند.
نام رامین کرمی بعدها در کنار دهها جانباخته اعتراضات ۲۵۸۱ قرار گرفت؛ معترضانی که در جریان سرکوب خیابانی با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی کشته شدند. روایت زندگی و مرگ او، برای خانواده و بسیاری از مردم منطقه، به نمادی از روزهایی تبدیل شد که اعتراض، با گلوله پاسخ داده میشد و خانوادهها حتی برای گفتن حقیقت درباره مرگ عزیزانشان نیز تحت تهدید قرار میگرفتند.